امروز در میان کار ناگهان یاد این
پرسش دیرین افتادم که «معماری چیست؟».
این پرسش مرا به نکتهای از
ویتگنشتاین راهنمایی کرد که بسیار دوستش دارم:
«کار روی فلسفه ــ از بسیاری جهات
همچون کار در معماری ــ به واقع بیشتر کار روی خویش است. روی برداشتهای خود در
این باره که اشیا را چگونه میبینم و از آنها چه میخواهیم».
امروز غالباً یا حتی همیشه فراموش
میکنیم که معماری کار روی «خویش» است و اینکه از خویش چه میخواهیم و چگونه میبینیمش
و معمولاً یا همیشه معماری را با «ساختمان» میسنجیم.
همواره باید متوجه خاستگاه و
منتهای آن بینش بود، که بیآن معماری آسانترین و بلهوسانهترین کار جهان به نظر
میرسد.